Bloemen (4 mei)

Bloemen zijn gaan groeien waar eens een oorlog woede

Stille getuigen die in de wind wuiven, rood, als al wat bloede

Lange stelen kruipen omhoog door de modder, dik en zwart

Het gevoel overweldigt, grijpt bij de keel en verzwaard het hart

Het herinnert ook ons wat was, en nooit weer mag komen

Dus zijn we stil en denken aan de mensenstromen,

Zij die hebben geleden, gevochten, voor onze vrijheid

Maakt ons bewust van onze verantwoordelijkheid

Wij horen lief te hebben, de ander respecteren.

Want anders zijn zij voor niks gestorven, als wij hier niks van leren

Bloemen moeten groeien en bloeien op de velden

Bloemen uit liefde, voor al onze helden

2 reacties op ‘Bloemen (4 mei)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s