Eye-opener

Onlangs werd ik opgeschrikt door het nieuws , dat er een jongen uit een nabij gelegen dorp werd vermist. Bij een kennis las ik een re-tweet en zag dat daar een linkje bijstond voor een foto.
Nieuwsgierig als ik ben klikte ik op de link en zag een foto van een jongen, en toen liepen de rillingen over mijn rug. Die jongen kende ik!
Niet in de bijna volwassen versie die ik daar voor me zag op mijn mobiel, maar de miniatuur versie van een 4- jarig jongetje.

Ik tweete die kennis voor een bevestiging of het daadwerkelijk de jongen was die ik bedoelde…. ja, het was hem.

De dagen daarna liep ik met een raar gevoel in mijn maag rond, waar zou hij toch zijn? Och het zou vast wel goedkomen hield ik mezelf voor, maar mijn gevoel zei me iets heel anders.
Helaas, het kwam niet goed. Na een aantal dagen is hij uiteindelijk door grondig zoeken van Politie en M.E. gevonden. Hij had zichzelf van het leven beroofd.
Toen ik dat hoorde barste ik in huilen uit. Wat verschrikkelijk was dit toch, en waarom? Zo’n jongen die in de bloei van zijn leven hoort te zijn, en die zijn leven nog voor zich heeft!

Het beeld van hem als kleine jongen in de kleuterklas kreeg ik niet van mijn netvlies, dat prachtige kereltje met zijn mooie rode haartjes en grote groene ogen, die de wereld vol verwarring inkeken, net alsof hij mij wilde vragen: “Wat doe ik hier?”

Ik kreeg dat beeld niet uit mijn hoofd het bleef me achtervolgen en ik werd er helemaal raar van. Ook vroeg ik me af waarom?
Waarom moest ik mij dit beeld herinneren, en waarom hield het mij vast!
Zelfs toen ik een paar weken na het noodlottige gebeuren of vakantie was, bleef dat beeld me achtervolgen.

Tot ik op een nacht in het chalet in Italie wakker schrok, werd het me opeens kristalhelder!

Hij was het geweest die ervoor had gezorgd dat ik op een andere manier naar kinderen ging kijken, kinderen die op een andere manier de wereld ontdekken, ervaren en zien!
Hij was het geweest waar ik een gevoel van medeleven en zorg bij voelde.

Je moet weten dat ik niet altijd een warm hart had voor kinderen ik was toen zelf ook 19.
Kinderen vonden mij niet leuk en ik hun niet, ze begonnen altijd te huilen als ik dichterbij kwam. Doordat ik langdurig werkeloos was, werd ik door de gemeente in dienst genomen  en moest ik als “klassenassistente”aan het werk. Ik wilde absoluut niet maar ik had geen keus.

Die kleine jongen heeft mij, door mij alleen maar aan te kijken “aangeraakt ” in het diepst van mijn hart en ziel. Mede door hem ben ik geworden wie en wat ik nu ben.

Het grootste compliment wat ik ooit heb mogen krijgen zei mijn stagebegeleider ooit: “dat ik echt oog voor het kind heb en zijn ziel kan zien”
En dat is begonnen in groep 1 bij dat kleine roodharige jongetje, dankjewel dat ik jou mocht “zien”en jij mij!

Elkaar zo mogen zien , God ziet ons ook op die manier.Hij kent zelfs de verborgen kant van je leven! Ook de geheimen, die je liever voor mensen verborgen houdt. God ziet alles en dat niet alleen, Hij begrijpt ook wat je doormaakt.

Advertenties

7 reacties op ‘Eye-opener

  1. Kreeg een berichtje van mijn buurman dat jij dit had geschreven.
    Die jongen met dat rode haar, met zijn gouden lokken, dat was is mijn zoon. Ik kan jouw niet meer herinneren, maar vind het fijn om te lezen dat mijn zoon zulke goeie dingen bij de mensen heeft gedaan. Was een bijzonder kind (jonge man) Alleen denk ik dat ie dat zelf niet wist.

    Like

    1. Ik had al gehoord dat hij de link had doorgegeven aan jou. Ik kan me jou ook niet herinneren, maar wel twee zoons van je. En ja hij heeft heel wat bij mij los gemaakt, in het jaar dat ik op de school heb gewerkt heb ik niet veel in die klas gewerkt maar ik kan me hem als enige in die groep herinneren. Dat zegt wel wat, hij was en is bijzonder. En heeft een speciale plek in mijn hart. Dankjewel dat je reageert. Groetjes Tirza

      Like

  2. Via ageeth kreeg ik dit bericht. Ik ben de vader van TJARDO. Ook ik vind het en ontroerend stukje wat je hebt geschreven over mijn zoon. Hij is inderdaad speciaal en het doet mij goed om dit ook van een ander te horen. Ik heb zitten huilen terwijl ik jouw eye- opener zat te lezen, en besef weer wat voor speciale jongen TJARDO was, is en voor altijd zal blijven. Bedankt voor dit mooie stukje!!!!!
    Vriendelijke groeten van: Auke & Loretta.

    Like

    1. Dankjewel voor je reactie. Het is fijn te horen dat de woorden die ik heb geschreven jullie ook bemoedigd. Hij heeft veel losgemaakt in mij. Iets wat door mijn hele leven heen werkt.

      Groetjes Tirza

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s